 |
| Kenali dan pelajari sejarah Bandaraya Kuching Sarawak secara ringkas. Jom bercuti di Kuching. |
Kenali dan pelajari sejarah Bandaraya Kuching Sarawak secara ringkas. Jom bercuti di Kuching.
Sejarah Bandaraya Kuching Sarawak.
Berikut adalah sejarah bandaraya Kuching yang merupakan ibu negeri Sarawak. Negeri yang mempunyai suku kaum atnik yang terbanyak di Malaysia. Saya berharap pelancong yang melawat Bandaraya Kuching boleh memahami serba sedikit budaya dan asal usul nama Kuching. Semoga artika ini dapat membantu.
Bandaraya Kuching ialah ibu negeri
Sarawak yang terletak di
Malaysia Timur. Sebagai sebuah ibu negeri, Kuching merupakan rumah kepada 458,300 orang. Ini menyebabkan ia menjadi
bandar raya yang mempunyai penduduk yang terbanyak di Sarawak dan mendapat kedudukan yang ketujuh di Malaysia.
[1]. Kuching dinaikkan taraf menjadi sebuah bandar raya pada
1 Ogos 1988.
Kuching juga merupakan kedudukan pusat kerajaan pada Sarawak moden.
ASAL USUL NAMA KUCHING
Sarawak merupakan sebahagian Kesultanan Brunei dua ratus tahun dahulu tetapi sebagai ganjaran kerana membantu menghancurkan pemberontakan, kawasan ini diserahkan kepada James Brooke, seorang pengembara Inggeris yang memerintah kawasan ini sebagai kemaharajaan peribadi. Kuching dijadikan ibu negeri serta ibu pejabat Brooke. Keluarga Brooke memerintah Sarawak sehingga akhir Perang Dunia II apabila Sir Charles Vyner Brooke, raja ketiga serta terakhir, menyerahkannya kepada Kerajaan British pada tahun 1946. Sarawak dan Komanwel British bertempur dalam "Perang Tak Isytihar" dengan Indonesiaagar menghalang Sarawak daripada diserap ke dalam Indonesia Raya. Pihak British memberikan kemerdekaan kepada Sarawak pada tahun 1963, dan bersama-sama dengan Borneo Utara (Sabah) dan Singapura, membantu membentuk Malaysia. (Singapura mengisytiharkan kemerdekaan tidak lama kemudian.)
Asalnya nama Sarawak tidak jelas. "Kuching" ialah ejaan lama bagi perkataan "kucing", tetapi ia juga mungkin merupakan kelainan bagi "Cochin", perkataanIndia yang bermaksud "pelabuhan". Kuching mula-mulanya ditetap oleh para pedagang India yang mengasaskan pangkalan mereka di Santubong. Artifak-artifak yang berasal daripada kepercayaan Hinduisme kini dapat dilihat di Muzium Negeri. Bandar raya ini tidak pernah mempunyai sebilangan besar kucing apabila dibandingkan dengan bandar-bandar lain. Sebenarnya, arca-arca kucing, Muzium Kucing Kuching, serta perkaitan-perkaitan lain dengan kucing merupakan sebahagian usaha moden untuk mempromosikan pelancongan; banyak risalah pelancongan merujuk kepada Kuching sebagai "Bandaraya Kucing". Selain daripada ini, nama "Kuching" tidak mempunyai maksud sebenar bagi penduduk-penduduknya dan tidak dianggap oleh orang-orang tempatan sebagai suatu nama yang romantik.
Terdapat teori-teori lain yang mengatakan bahawa nama
"Kuching" datangnya daripada "mata kucing", sejenis
buah;
Pokok Mata Kucing kelihatan banyak bertumbuh di tebing sungai yang kini merupakan sebahagian bandar raya Kuching. Terdapat sebuah bukit di pusat bandar raya lama yang dipanggil Bukit Mata Kuching, dan bukit ini juga mungkin merupakan asal nama bandar raya ini.
Demografi Kuching
Jumlah penduduk urban utama
Kuching ialah sebanyak 634,517 manakala keseluruhan Kawasan
Metropolitan Kuching dianggarkan memiliki 980 000 penduduk. Penduduk Kuching terdiri daripada campuran orang
Melayu,
Dayak,
Cina, serta sebilangan
orang India dan kelompok-kelompok etnik yang lain. Orang Dayak boleh dikategorikan lagi kepada orang
Iban,
Bidayuh,
Melanau, dan banyak lagi. Orang Cina terdiri daripada orang
Hokkien di kawasan-kawasan bandar raya, dan orang
Hakka, khususnya di kawasan luar bandar. Orang-orang Cina yang lain termasuk orang Foochow (
Fuzhou),
Teochew,
Hainan,
Kantonis,
Henghua dan lain-lain lagi.
Agama-
agama utama penduduk Kuching ialah
Islam,
Buddhisme dan
agama Kristian. Orang Melayu menganuti agama Islam dan menurut
undang-undang, semua orang Melayu adalah Muslim. Orang Cina menganuti Buddhisme atau agama Kristian. Kebanyakan orang Dayak adalah penganut agama Kristian, kecuali orang Melanau yang kebanyakannya adalah Muslim.
Selain daripada bahasa Melayu dan bahasa Inggeris, penduduk Kuching biasanya juga boleh bertutur dalam loghat atau bahasa etnik sendiri. Seorang Iban boleh bertutur dalam
bahasa Iban, seorang Bidayuh dalam
bahasa Bidayuh, dan seorang
Cina biasanya boleh bertutur dalam beberapa loghat Cina. Loghat Cina yang paling biasa ialah bahasa Mandarin serta loghat Hokkien di Kuching. Bagi orang
Bidayauh, loghat Bidayuh yang dituturkan di sebuah kampung amat berbeza dengan loghat yang dituturkan di kampung yang lain.
